Coj povri diao ch'a van sensa camisa
e ch'a mangio 'ntle tole dla conserva,
ch'a deurmo, con j'oss rot, al Valentin,
a fan 'na pen-a ch'a m'astrenso 'l cheur.
Oh, no, a son nen coj pover dle legende,
che se 't ij goarde 'nt ij oeuj it vëde 'l cel,
coj veciòt che s'at ciamo la limosna
at lasso 'n cambi 'na benedission!
A son gent anrabià contra la vita
ch'a l'han tut aotr che veuja 'd travajé,
e ij sold ch'a ciapo aj beivo a l'osteria;
e forse 'n mess j'é fin-a 'd delinquent.
Ma se i pudejssa, mi j'ambrasserìa,
perchè sota ij strass e le magagne
i sento gëme 'n anima ferija.