L'hai viste 'n dì lontan la prima volta
an sl'alba dla mia vta fortunà:
mia mama të strensìa con divossion
davanti al cuader ëd la Consolà.

Coron-a dël rosari, sacra amisa,
'ndrinta la cun-a i l'hai giugà con ti.
Se 't piava 'n man, mie lacrime as pasiavo
e a splendìo come steile ai ragg- dël dì.

Peuj, quand che sota 'l vel ëd l'inocenssa
l'hai ricevù da j'angej ël Signor,
ti, bianca e luminosa it soridìje,
là, davanti a l'altar, come 'na fior.

Quand che la mort a l'ha durbì 'na tomba
davzin a mi, e a l'ha ferime 'l cheur,
an mess a le candeile ch'a gëmìjo,
an mess a j'ombre triste dël malhuer,

ti 't parlave d'amor e dë speranssa,
ëd gloria eterna, ëd pas, ëd redenssion,
e 't disìje che la cross l'é nen pesanta
s'as pensa a l'ora dla risuression.

Quand che 'l mond a piorava per la goera
con l'anima sconvòlta e spaventà,
e 'l cel a j'era 'na tempesta 'd bombe
ch'a fasìo tërmolé tute le cà,

ti 't pontalave cola povra cròta
ch'a tënìa sospeis ël mè destin;
't j'ere pi forta ti che le milissie
ch'a difendijo la patria 'nsi confin.

An tante batajole dla mia vita,
coron-a santa, it l'has vinciù per mi.
An sle toe gran-e i l'hai piegà la testa
e 'l cel a l'é chinasse a benedì.

Quand che i sarai ant l'ultima agonia,
fòrse dasì tant temp, fòrse doman,
e 'l sol së stërmerà, e le person-e
ch'an veulo bin, pian pian an lasseran,

't saras ancora ti la mia salvëssa,
ël mè tesor, ël mè pi bel confòrt;
sicura it goideras la mia barchëtta,
an mes al vent e a j'onde, fin-a al pòrt.

E se dovrai sosté 'n mes a le fiame
prima d'intré per sempre an paradis,
it caleras vers mi, per trasporteme
pi prest a contemplé l'Aosiliatriss.