(festa dla nostra prima diretriss)

As rineuva la bela tradission
ch'a strens tute le fije an santa union
antorn al cheur dla mama.

Ecco: i soma sì tute radunà
ant l'ora pi gioiosa dla giornà,
l'ora dla confidenssa.

Prima l'é staje 'l temp ëd la preghiera
e peuj col ëd l'oferta pi sincera;
l'é adess l'ora dël cheur.

Sì, costa sì a l'é l'ora ëd paradis
che noi soma mach fije , e ti, Retriss
it ses propi mach mama.

Se noi i fuso sante come ti
al nostr auguri a valeria 'd pi,
ma cosa 't veule feje?...

Ti it pase 'n mes a noi con umiltà,
't se l'angel silensios ëd la bontà,
't vorrie gnanca 'n grassie!

Ma noi l'oma d'absogn ëd l'espansion...
Oh, lassne 'n poc' a sta sodisfassion!
Oh, lassne 'n po' sta gioia!

Poche e povre parole noi disoma,
con gran semplicità, ma tute i soma
voreite tanta bin.

Quaich volta 'l nostr servel a l'é 'n poc lord;
i piantoma 'n ciadel ch'a fa vnì sord,
ma lon a veul di gnente.

I soma fin-e, e i l'oma conosù,
cara Retris, to cheur pien ëd virtù
e caod ëd carità.

A l'é 'n cheur così grand che noi podoma
asteje tute 'ndrinta e lì i's sentoma
come 'ntla nostra cà.

Tlo chërde nen? Sent come a l'é disteis
nostr cheur! 'T parloma fin-a turineis,
propi come 'n famija.

Don Bosc an sël tramont dë sto bel dì
a sarà sì dco chiel per benedì,
con so soris bonari

e goardand con amor la diretriss
a pregherà così l'Aosiliatriss:
"Madona, benedissla!".